Ford Mustang Boss 302

Wilbert Huls, 1 december 2011

The boss’s car

Wie aan een musclecar denkt, kan niet om de Ford Mustang heen. Waar andere Amerikaanse merken hun rijdende spierbundels onlangs weer nieuw leven hebben ingeblazen, is de Mustang sinds zijn geboorte in 1964 nooit weggeweest. In zijn beginjaren stond de Mustang al bekend om zijn sportieve karakter, maar Ford wilde een onverslaanbare Mustang in de gelederen hebben. Zo verscheen vijf jaar na introductie van de Mustang de eerste Boss.

Lekker ordinair

Net als deze, was de eerste editie een Boss 302. Een verwijzing naar de motorinhoud van 302 cubic inches, ofwel 4,9 liter. Vanwege een afrondingsvoordeeltje meet het blok dit keer zelfs 5,0 liter, maar vanuit historisch perspectief klink vooral die 302 natuurlijk lekker. Waar de eerste editie rondom werd voorzien van diverse spoilers, is dat bij deze knaloranje uitvoering niet anders. Verder springen de zwarte motorkap en de speciale striping op de flanken erg in het oog. Ook de negentien inch aluminium wielen die behalve de buitenste rand helemaal zwart geschilderd zijn, doen een flinke duit in het zakje. Natuurlijk is het hartstikke opzichtig, maar als je dat teveel van het goede vindt, is deze Mustang sowieso niks voor jou. Ook al ben je slechtziend, dan nog bemerk je dat dit een schreeuwerige auto is. Niet alleen door de twee vuistdikke uitlaten aan de achterkant klinkt de zware V8-brom, maar onder de dorpel, vlak voor de achterwielen versterken twee verscholen side-exhausts het geluidsniveau tot hoogst asociale waarden.

Amerikaans-klassiek

Binnenin herkennen we het typische Mustang interieur, maar dan wel terzijde gestaan door enkele Boss-emblemen en carbon. Het met alcantara omtrokken stuur en de klokkenwinkel daarachter hebben een prachtige Amerikaans-klassieke uitstraling. Die diepliggende tellers liggen achter gebogen glas en hebben een karakteristieke typografie. Uiteraard zien we ook de Mustang-wenkbrauwen bovenop het dashboard liggen. Vanuit die klassieke elementen is het dan juist zo jammer dat bijvoorbeeld de middenconsole heel saai vormgegeven is. Alles is daarin rechttoe rechtaan ontworpen. Wat zou het gaaf geweest zijn als bijvoorbeeld de radio een mooie retro-uitstraling had gekregen. Helaas is een terugkerend manco van Amerikaanse interieurs ook in deze Boss terug te vinden. De materialen zijn op sommige onderdelen ronduit matig van kwaliteit. Ook de trillingen die tijdens het rijden her en der uit het dashboard komen geven geen goed gevoel. Zolang de Amerikaanse consument daar niet zo zwaar aan gaat tillen als de Europese, zal dit vermoedelijk maar met kleine stapjes vooruit gaan. De stoelen daarentegen zijn weer heerlijk. De donkere Recaro’s omklemmen je stevig, maar zitten daarbij ook nog eens behaaglijk. Wel is het vervelend dat je vanuit de sportstoelen moeilijk naar de ver naar achteren geplaatste riemen kan reiken.

Doelstelling

Waar de eerste Boss tot doel had onverslaanbaar te worden, is dat tegenwoordig een tikje lastig. Toch heeft Ford een heel concreet doel voor ogen gehad. Deze nieuwe Mustang Boss moest sneller het Laguna Seca circuit in Californië over kunnen dan de BMW M3. De oplettende kijker zal gezien hebben dat het Britse kenteken op deze auto van de Ford Motor Company dan ook geen toeval is. Nu is Laguna Seca niet een heel technisch circuit, maar het is ook niet alleen maar rechtuit. Tot deze Boss kon je er dus makkelijk een flink bedrag om verwedden dat de M3 het zou winnen. Inderdaad, tot deze Boss, want deze meeste recente editie van de Mustang heeft de M3 het nakijken gegeven. Met een tijd van 1.40.21 is de Boss ruim 2,5 seconde sneller dan een E92 M3. Bij de gelimiteerde Laguna Seca-editie van de Mustang Boss 302 gaat er zelfs nog driekwart seconde vanaf, maar bij dergelijke aanpassingen gaat een vergelijking met een standaard M3 natuurlijk mank. Feit is wel dat de Mustang het bochtenwerk beter onder de knie heeft gekregen. Dat er nog een en ander verbeterd kon worden, blijkt wel uit het feit dat de ophanging, vering en schokdemping gewijzigd zijn ten opzichte van een normale Mustang GT. Daarnaast kent de auto nog diverse aanpassingen als het gaat om stabiliteit en aerodynamica. En ondanks dat de auto wel wat zwaar aanvoelt, glijdt hij toch prettig strak door de bocht, maar daar bovenop blaast deze Mustang ook recht vooruit nog harder weg dan zijn gewone broer.

Aan het werk

Het vermogen is namelijk nog wat toegenomen tot 450 pk. Maar het mooiste is wel dat je er echt voor aan het werk moet. Waar de automaat gemeengoed is bij Amerikaanse krachtpatsers, zit hier een handgeschakelde zesbak in. En dan ook niet eentje waar iedere Amerikaan mee uit voeten moet kunnen, maar een heuse racebak met korte slagen. En je moet even stevig doordrukken, want het lijkt wel of de versnellingen zich niet graag in laten leggen. Het went, al zal het niet comfortabel worden, maar we hebben hier natuurlijk ook niet met de eerste de beste auto te maken. Je merkt bij het schakelen – voornamelijk bij het terugschakelen – wat voor krachten er op het moment van aangrijpen spelen, als het met een flink klap tot stand komt. Sowieso is het wel een auto van de bijgeluidjes. Natuurlijk hebben de fenomenale brul van het motorblok die onvervalst Amerikaans klinkt, maar door de hele auto heen hoor je veel mechanische geluiden. Het heeft wel wat, maar we kunnen de vraag niet uit ons hoofd zetten wat dit over een flink aantal kilometers tot gevolg heeft.

En hij komt... niet

Wie meer uit zijn Boss 302 wil halen, kan de trackkey in het contact steken, waarmee het motormanagement op 400 punten wordt aangepast en het karakter van de motor aangepast wordt op circuitgebruik. Voor permanente aanpassingen ten behoeve van meer sportiviteit is er ook nog de Laguna Seca-uitvoering van de Boss 302, welke slechts in een beperkte oplage van 750 stuks wordt geproduceerd. Welke je echter ook zou willen, je moet sowieso nog wel even regelen dat hij naar Nederland komt. Ford gaat dat namelijk niet voor je doen. Met een vanafprijs van net boven de 40.000 dollar is het in onze ogen een koopje, maar tel daar immense belastingen bij op en je weet dat de auto hier voor grootschalige import een stuk minder interessant is geworden. Wij waren in ieder geval gelukkig dat we mochten proeven aan dit Amerikaanse beest.

Plus
+ Lekker ordinair
+ Fijne Recaro’s
+ Imposant snel

Min
- Materialen interieur
- Bijgeluiden
- Hij komt niet

Reacties (1)

rhp op 27 januari 2012 om 13:50

"Empty your pockets," tracteert ons in de Rotterbieb op werkmansen. Festival of bouwplaats. Naast een onevenredig aantal rokende fietsers wel erg veel Mercedesbstuurders gelet op de werkzaamheden van de stagehand. Mr Vito, I presume? Anyway. Voor de Postbank is het ook aardige PR als u dat pocketgegeven op u in laat werken en men is belangrijkbelangrijk getuige 1.3 mobiel pppp. Aha-Erlebnis: een arrebeier met Fordsleutel en Samsonshag (the full monty).

Een Ford bouwt men in Genk, spreek uit Henk. Zo'n Vlaamse Mondeo is bedacht door Steve Adams, bastaardbroer van Victoria (monteert hij lollig namen aan elkaar los van elk feitencomplex). Nou ja, of Victoria op Pammy leek en babyspice op Lucy dat weten we ook niet zeker (maar ik vind dus van wel).

Nog even in rechttoerechtaansferen verkerend, vergelijken we de Ibiza '91 WTF waaromdaarom met de lijnvoering van deze productie uit 2007. Het shortje en de wielkasten in Rabbitstijl. De klokken pseudo motorfiets. De '91 WTF op zijn beurt, wilde een klasse rijker met de metertjes in 740 topografie en R5 Le Car controlelampjes (nee. Oh. Zijn ze niet rond dan. Maar de achterwielophanging van een Ritmo, dat ben je wel met me eens. Nee, dan weet ik dat. Met je stropdas).

Moet alles dan maar leuk zijn? Nou, ga dan je hyve twitteren, voel je al iets? Nu komt er een frontale zeur met PR of andersom. Kunnen we even op niveau met geinteresseerden die de economie er ook toe vinden doen alleen ze formuleren wat compacter. Zit u goed geaard, de blik Lech Walensa, de afstandbediening stevig in de havenklauw (op sbs6), als zoon van Fleur Jurgens mama was a stay at home? Toprack monteert in deze Autokampioen het laser-braze spitzentechnologische dichte dak. Nou ja, de robot doet dat natuurlijk, maar ze is wel de 14001 gelabelde procesoperator die een 130% stijver plaatwerk kan maken of breken, goed- of afkeuren. Kenners van mijn werk mn linkedin opperen dat de Jutenserie van hem van Verheijen toch een en al Renault Laguna was. Touché. Echter het vrouwke deed een stap buiten het kantoor en overleed stante pede, welk kantoor trouwens containermeubilair was met een kaal peertje waar de dienstdoende Brighton de heeeele dag kauwde dus of de hoeven even geknot kunnen en moet een joego zo eendimensionaal zijn als een Bora (ik ben heel blij met deze metafoor).
Ik zeg dit niet gauw, dus luister aandachtig, in casu Verheijen gaat de voorkeur uit naar de bedrijfsfilm de bedrijfsfilm? ja de bedrijfsfilm met als begerenswaardig accessoire zeg jij ook nog es wat (onze klanten zien wij het liefst in luwend huwelijk vol cumulonimbus) en zonder meerprijs een receptionista met single bun, een halve meter schoudervulling en dito oogopslag, gedempte voorpoelie op d'r krukas en de mond van Sandra Kim: onestopshop en een notedop. Dossier K. heette die film trouwens die de bedrijfsfilm dus niet was, dus dat beloofde ook al niet veel goeds. Tot zover Bakkersweelde in dealerland. Terug naar een nieuwe bolide met dezelfde skirts (ik vind dat wel wat, al was het indertijd dan 'n kabeltrui).

Voor 34k een vijfcilinder met 245 paardjes die -vooruit ik ben ook de nostalgischte niet- een 155 V6 kostelijk naar de kroon steekt. PATS+HLA+CCD=IVCD en Y=C+I+O+E-M klopte in Belgie vanwege taalbarrieres meestal ook niet (of waren het nu koersverschillen? Nee dat was Philips). Henk heeft dus een goed hart, aan ze klauwtjes mankeert niks en al is het geen camarettenfestival hij is wel in voor een geintje.

Wel jammer dat de voorbumpers aan de zijkant zitten. Wij die 155V6 of 190 2.5 kenden, willen (Ingrid zeg jij nou ook es wat Avenger) een bumper. Om met wijsgeer/filosoof Stef Bos te spreken, is een bos hout voor de deur een rustpunt in het leven, dit overigens naar aanleiding van de voorleesmoeder van het journaal.

Reactie plaatsen