Daihatsu Terios
1.5 DVVT Trophy
Harold Rolloos, 3 mei 2010
Tijden veranderen

Kleine wijzigingen

Al deze zaken maken de Terios tot een stoere verschijning. De optionele accessoires – zoals een dakspoiler, sidebars en dubbele RVS-uitlaat – dikken die uitstraling nog eens extra aan. Die wielkoffer achterop oogt niet alleen robuust, het is ook erg praktisch. Het scheelt namelijk opbergruimte, want je zit niet meer met het probleem van dat reservewiel opgescheept. Mocht je onderweg een lekke band krijgen, dan hoef je niet alle bagage uit te pakken, maar kun je dat gewoon laten staan. Vanwege dat reservewiel achterop is de achterklep zijwaarts te openen. En dat is dan weer een stuk minder praktisch, want de vijfde deur slaat behoorlijk ver – en ook nog eens naar rechts – open.
Opvallend ruim

De zittingen van de voorstoelen zijn lang genoeg, al valt de zijdelingse steun wel wat tegen. Opbergruimte is er voldoende aanwezig, alleen biedt het dashboardkastje biedt weinig ruimte. Dat komt mede door het vak niet echt ver openvalt. Zowel voor- als achterin heb je veel hoofd- en beenruimte tot je beschikking. Drie passagiers nemen moeiteloos plaats op de achterbank. De bagageruimte met een inhoud van 380 liter is heel behoorlijk te noemen en doet daarmee niet onder voor zijn grootste concurrent, de Suzuki Grand Vitara
Suzuki Grand Vitara 2.4 Exclusive | ||
Terreinneigingen

Ondanks de betere stroomlijn na de facelift is de Terios nog steeds een windvanger. Vooral op hoge snelheden hoor je de wind goed langs de spiegels en voorruit suizen. Dat is van invloed op het verbruik, al valt dat ons alleszins mee. Daihatsu claimt een gemiddelde van 7.5 liter op honderd kilometer. Na een testweek door de stad, provinciale- en snelwegen kwamen wij uit op een keurige 7.7 liter. Wij hebben een Terios met achterwielaandrijving tot onze beschikking. De Terios voldoet geheel aan de verwachtingen die wij ervan hebben en rijdt dus net zo. Als een SUV dus. De auto helt behoorlijk over en gaat onderstuurd de bochten in. De besturing is nogal afstandelijk te noemen. Eigenlijk kun en mag je niets anders verwachten van zo’n model. Door die achterwielaandrijving stijgt de funfactor aanzienlijk wanneer we de zandpaden betreden. Nu komt de ware aard van het beestje naar voren. Hier voelt hij zich namelijk veel beter thuis. Helemaal met vierwielaandrijving, dan komen de rijeigenschappen van deze Daihatsu prima tot hun recht in het terrein.
Liever onverhard

Plus
+ Veel ruimte
+ Hoge zit
+ Vrij zuinig voor dit type auto
Min
- Helt behoorlijk over
- Traag schakelende automaat
- Cruise control af-fabriek niet leverbaar
Met alle respect, maar een 29k neerleggen voor een matige SUV zonder CC, zonder vierwielaandrijving of een moderne motor, dat gaat mij te ver. Voor dat geld rij je al in een D-segmenter. Voor minder een Yeti met gelijke uitrustig maar veel moderner technisch(2wd, 1.2tsi, dsg, CC)
Natuurlijk is het aan de koper of hij offroad plezier wil, maar of dat die prijs moet hebben? (en daarnaast, wat kan je voor dat geld kopen elders?)
Natuurlijk is het aan de koper of hij offroad plezier wil, maar of dat die prijs moet hebben? (en daarnaast, wat kan je voor dat geld kopen elders?)
Reactie plaatsen
Testverslag
Foto's
Gegevens
Afdrukken
Doorsturen