Peugeot 308 SW
1.6-16V VTi XS Première
Pawel Piotrowski, 22 september 2008
Ruimte voor expansie

De nieuwe 308 SW is geen behoudende stationwagon meer
Discutabel

Peugeot hanteert sinds een aantal jaren een steeds extremere vormtaal
Het is nog maar de vraag of de 308 SW uiteindelijk hetzelfde succesvolle resultaat zal boeken als zijn behoudendere voorganger. De eerste cijfers zien er in ieder geval goed uit, ook nu zal het merendeel van de klanten voor de praktischere stationwagon kiezen. Maar is het nou een stationwagon? Ja en nee. De ingezette lijn van de 307 – meer de hoogte in – is voortgezet met de 308, hoewel de cijfers dat niet lijken te bevestigen. De 308 SW is namelijk zelfs een hele centimeter lager en enkele centimeters breder en langer geworden ten opzichte van de 307 Break. Je zou verwachten dat de auto nu nog beter in proportie zou zijn, maar optisch lijkt juist het tegenovergestelde het geval. Vooral door het grotere glasoppervlak en de spitse neus lijkt de 308 SW een stuk hoger. Zodoende lijkt de 308 SW een kruising tussen een stationwagon en MPV.
Ook de grote deuren en het panoramadak zijn typische kenmerken van een MPV. Peugeot mikt met deze 308 SW duidelijk op twee verschillende doelgroepen, waaronder de groep die een ruime stationwagon wellicht boven een MPV zou verkiezen. Want voor een echte MPV uit dit segment moet de Peugeot klandizie voorlopig uitwijken naar andere merken. Pas begin volgend jaar zal Peugeot met een echte Zafira- en Scénic-concurrent op de proppen komen, die eveneens gebaseerd zal zijn op de 308.
Esthetisch pronkstuk

Het pronkstuk van de 308 SW: Het mooie interieur
Verkoopargument nummer één van de 308 SW zijn de drie losse MPV stoelen achterin, die her en der in de auto kunnen worden gezet. Zo is een opbouw met een derde zitrij mogelijk, maar dat hebben we maar niet geprobeerd. Hoewel de bagageruimte behoorlijk ruim is, lijkt het ons niet bepaalt comfortabel vertoeven, daar achterin. Sowieso vallen de drie losse stoelen wat tegen, er ontbreekt met name steun voor de bovenbenen door de wat vreemde zitpositie. Het feit dat je de benen op moet trekken door het gebrek aan beenruimte draagt daar ook niet positief aan bij. Drie losse stoelen in een stationwagon zijn dan toch wat misplaatst, zeker omdat ze nogal smal zijn. Alleen als je ze eruit haalt wordt het grote voordeel zichtbaar, in een mum van tijd verandert de 308 SW tot formaat boedelbak. Handig voor de Gamma, maar voor alledaags gebruik zou een achterbank wellicht de betere keuze zijn geweest. Hoewel keuze, dat is het eigenlijk niet. Alleen in de meest kale uitvoeringen ‘mis’ je de drie losse stoelen.
De betere zitplaatsen bevinden zich dus clichématig voorin. Franse fauteuils zijn het weliswaar niet meer, maar het comfort zal voor de gemiddelde Fransrijder voldoende acceptabel zijn. Slechts de wat gebrekkige steun voor de bovenrug vormt een smet op het blazoen. Dat de Peugeot 308 best een lekkere rijmachine is hebben we al eerder mogen ervaren, en de verstelbaarheid van stuur en stoel lijkt dat alleen maar te bevestigen. De ideale zitpositie is voor iedereen snel te vinden, daarbij kan het stuur ook ver in lengterichting uitgeschoven worden. Geen gebrek aan verstelbaarheid dus, en ook niet aan opties. De XS Première zit lekker in de spullen, al oogt het zwarte interieur wat kaal. Het panoramadak breekt samen met de aluminiumkleurige middenconsole dat trieste zwart gelukkig wel. Van een dubbel gescheiden airco via een cruisecontrole tot aan de radio cd-speler: Het zit er allemaal standaard op. Sterker nog, de 308 SW heeft zelfs rondom parkeersensoren en alles is op de stoelen na elektrisch verstelbaar. De enige optie op onze testauto is metallic lak! Met het Premiére pack op de XS maak je duidelijk een goede deal.
Bedekte identiteit

Dynamisch bochtgedrag gaat gepaard met een comfortabel onderstel
Verder lijkt er behalve het Duitse staal ook Zweeds lood onder de carrosserie verborgen te zijn. De 308 SW is omwille van de veiligheid een echte zwaargewicht geworden. Om precies te zijn is de SW ruim 129 kilo in gewicht toegenomen ten opzichte van de Break. En dat voel je. Vooral in de tussenacceleraties is merk- en hoorbaar dat de redelijk pittige 1.6 alle zeilen bij moet zetten om de 308 SW van zijn plek te bewegen. Dat houdt onder andere in dat de viercilinder aardig de toeren in moet klimmen om de vaart er in te krijgen. Die taak verricht de motor wel met gemak, dankzij de gunstige koppelkromme is de 1.6 namelijk een best levendige machine, weliswaar met een boei aan een been. De manuele vijfbak heeft door de relatief korte versnellingen de taak om het hoge ledige gewicht wat te verdoezelen. De acceleratie cijfers zijn daarbij wellicht gebaat, maar op cruisesnelheid kom je vervolgens tot de ontdekking dat de motor aardig veel toeren draait als gevolg daarvan. Bij 120km/h zijn 3.500tpm in de vijfde en hoogste versnelling iets teveel van het goede. Een ander nadeel van de bak is het ietwat hakerige schakelkarakter.
We hebben het al eens gezegd en we zeggen het nog eens: De 308 rijdt verbazend dynamisch. Goed, het onderstel kan net niet tippen aan dat van meetlat Focus, maar het komt in de buurt. En dat geldt ook voor de SW. Met het hogere gewicht in gedachten nemen we de eerste bochten met enige voorzichtigheid. Maar dat blijkt nergens voor nodig. De 308 SW gaat met hetzelfde gemak de hoek om als de hatchback. De achterkant blijft netjes in het gareel en wordt ook niet lichtvoetig. Zeker met de forse achteroverbouw een aangename verrassing. De koets helt wel wat over, maar dat houdt zich binnen de perken. Normaal gesproken hoort ESP in deze klasse inmiddels standaard aanwezig te zijn, dit gemis vergeet je echter bijna zodra je gewend bent geraakt aan het goedmoedige weggedrag. Ook de rechtuit stabiliteit valt positief op. Door de iets langere wielbasis van de SW beweegt de koets vooral over korte dwarsnaden wat minder. Verder is het veercomfort zoals je dat van een moderne Franse auto mag verwachten: comfortabel, maar met een aardig stevige dosis dempkracht in de voortrein.
Het stuurkarakter past daar goed bij. De 308 SW stuurt met behoorlijk wat weerstand en door de directe besturing is er voldoende wegcontact aanwezig. Alleen bij de middenstand verliest de stuurinrichting iets van haar weerstand, wat het gevoel niet ten goede komt tijdens kleine stuurbewegingen. Hoewel je aardig vlot onderweg bent met de 1.6 120pk viercilinder konden we ons verlangen naar de fijnere 1.6 turbomotor niet onderdrukken. Met 30pk meer en een surplus aan trekkracht is dat voorlopig het fijnste aggregaat voor de 308. Het onderstel kan het vermogen prima kwijt, we kijken dan ook met smart uit naar een smakelijke RC variant. Tot dan moeten we echter genoegen nemen met de alledaagse motorisaties. Die voldoen weliswaar prima voor normaal gebruik, alleen op het verbruik is wat gepaste kritiek noodzakelijk. Met 7,9 liter gemiddeld per 100 kilometer is dat relatief aan de hoge kant, al moet er wel bij gezegd worden dat er stevig is doorgereden.
Echte StationWagon

De 308 SW is meer stationwagon dan ooit tevoren
Foto- en videografie: Luuk van Kaathoven
Plus
+ Dynamisch bochtgedrag
+ Direct stuurkarakter
+ Comfortabel onderstel
Min
- Hoog ledig gewicht
- Smalle stoelen achterin
- Beperkte beenruimte 2de zitrij
Reactie plaatsen
Testverslag
Foto's
Video
Gegevens
Afdrukken
Doorsturen
(25%)