Nissan Micra

1.4 16v Acenta Pack

Harold Rolloos, 17 maart 2008

Kleine womanizer

De Micra kijkt vrolijk de wereld in.

Dat de Nissan Micra met zijn guitige smoeltje vooral in de smaak bij vrouwen valt is bekend. Maar blijkbaar is dat ook de doelgroep waarop de Japanners zich richten. Check de tv-reclame maar, bezoek hun website en je ziet gelijk dat het bij de Micra om de vrouw draait. De hamvraag is daarom: kan Nissans kleinste ook ons mannen bekoren?

Vrolijke verschijning

Verticale lampen kenmerken de achterkant.

Hoewel de Micra in zijn huidige vertoning alweer een paar jaar meegaat, is het nog steeds een vrolijke verschijning op de weg. Grote, hoog oplopende koplampen geven het wagentje een vriendelijke uitstraling mee en de grille kennen we van de andere Nissan-modellen. Onlangs kreeg de Japanner een kleine opfrisbeurt, zo zijn de koplampunits donkerder gemaakt en is de typische ‘bubbel’ op de koplampvensters vervangen door een vloeiender afgewerkt bovendeel met een blauwe gloed.

De achterkant kenmerkt zich door de verticale lichten, die de nodige rondingen aan het achterste van de Micra meegeven. Het testmodel kreeg een metallic lak die de naam Murano Red draagt. Juist, vernoemd naar een van z’n grote broers. Toch is het model alweer wat verouderd ten opzichte van zijn concurrenten, zoals de Toyota Yaris, Mitsubishi Colt en de Suzuki Swift.

Piep zei de Micra

Saai, maar degelijk interieur.

Het portier slaat ver open en geeft een makkelijke instap. Plaatsgenomen op de bestuurdersstoel tref je een overzichtelijk geheel met witte klokken aan, die het ietwat saaie dashboard toch nog wat jeu geven. Voor de rest oogt het allemaal degelijk. De knoppen zijn onder het rijden makkelijk te vinden en dito te bedienen. Op de afwerking valt overigens weinig aan te merken, die is dik in orde. Geen goedkoop plastic, zoals je in deze klasse nog wel eens tegenkomt. Het ziet er bovendien allemaal erg volwassen uit en zou je niet zeggen dat je ‘maar’ in de Micra zit.

De vanafprijs van de Micra is € 10.995,-. Wij testen de Acenta Pack-uitvoering, die voor ruim zeventien mille de showroom mag verlaten. Dat is nogal een groot verschil, maar daar krijg je dan ook wel wat voor terug. Hij is uitgerust met onder meer een regensensor, airconditioning, radio/cd-speler – zes speakers en mp3-ingang – en bluetooth-functie, voor handsfree bellen, dat niet al te veel kennis vereist.

Even je telefoon instellen en je kunt hem in je zak laten, het bereik verschijnt namelijk op het display, mocht je je afvragen waarom je wegvalt. Contact maken doet hij automatisch, opnemen en ophangen doe je via de bediening op het stuurwiel of op de radio. De geluidskwaliteit hiervan is goed, alleen kan de persoon aan de andere kant van de lijn mij af en toe wat slecht verstaan, omdat het te zacht is.

Het stuurwiel pakt lekker vast, al zijn de knopjes van de bediening wat klein geschapen. Zeker voor de rijders met grote vingers onder ons kan dit lastig zijn. Al blijft het natuurlijk een Japanner, door de Aziaten zelf ontworpen… Een andere slimme optie is de snelheidsregelaar, ideaal om verkeersboetes te voorkomen. Stel de regelaar in op de maximumsnelheid die ter plaatse geldt. Ga je daar overheen? Dan gaat er een pieper af die je op je overschrijding wijst. Handig!

Achter het stuur heb je goed zicht, ook wat er om je heen gebeurt, dankzij het vele glas. De zit is hoog, al valt de zijdelingse steun wat tegen. Ook de langere automobilisten onder ons – zoals een vriend van mij met zijn 1.95 meter – houden ruimte over tussen kruin en dak. Op de achterbank – die is twintig centimeter te verschuiven – valt het allemaal wat tegen. Tuurlijk, van zo’n kleintje mag je niet al te veel verwachten, maar we kunnen de benen niet echt comfortabel kwijt achter de beide stoelen. Met name langere mensen kunnen hier zeker geen uren vertoeven. De instap naar de achterbank is overigens goed en de voorstoelen vallen, zoals het hoort, weer terug in de oude stand. Inmiddels is het gaan schemeren als we de sleutel omdraaien. De lampen gaan automatisch aan, automaat in z’n D en we zijn weg.

Op volle toeren

Witte klokken geven het dashboard nog wat jeu.

Nissan biedt de Micra aan met vijf verschillende motoren: een 1.2 met 65 of 80 pk, 1.4 en 1.6 benzine en een 1.5 diesel. Onze testauto is uitgerust met de 1.4, die 88 pk levert, ruim voldoende voor de Micra. Hij kan goed meekomen in het verkeer, maar echt snel is hij niet. In vijftien seconden klimt hij van nul naar honderd en de topsnelheid van 158 houdt ook niet over. De automaat laat de motor relatief veel toeren maken, rond de 2.500 – 3.000. Met de huidige techniek kan dat wel wat minder, zeker in dit tijdperk waarin alles om milieubewust rijden draait. Dat getuigt ook wel van zijn verbruik, 1 op 14 is voor zo’n kleintje niet echt heel zuinig, al slurpt een automaat natuurlijk altijd meer.

Maar, in de file is die automaat wel een uitkomst, ook voor zo’n compacte auto als de Micra. Zeker wanneer je onder de 120 blijft, is de motor nauwelijks hoorbaar. Daarboven wordt het allemaal wat luidruchtiger, maar nog steeds heel acceptabel. De auto ligt strak op de weg – ook in de bochten – en je hebt niet het gevoel dat je snel wegglijdt. Het veiligheidsgevoel is sowieso hoog in de Micra. Hij haalt vier sterren bij de Euro NCAP en is uitgerust met ABS en zes airbags. In het donker is het zicht goed dankzij de grote, hoog gemonteerde koplampen, die je ver vooruit doen kijken. Zoals eerder gezegd heeft de Micra een radio/cd-speler met zes speakers, waar een prima geluid uitkomt. Het systeem laat zich prettig bedienen zonder weinig poespas.

De Micra biedt op langere afstanden voldoende comfort, al zal hij vooral dienst doen als stadsauto. En daar heeft Nissan over nagedacht. Snelheidsafhankelijke stuurbekrachtiging en een kleine draaicirkel van 9,2 meter maken hem wendbaar in de stad. Parkeersensoren achter zijn een aardige luxe, maar niet noodzakelijk op de Micra vanwege zijn compacte formaat.

Ook qua opbergruimte valt er weinig te klagen. De bagageruimte kan 251 liter aan met de achterbank in de achterste stand, heel acceptabel voor een auto in deze klasse. Zet je de achterbank twintig centimeter naar voren, dan ontstaat er een ruimte van 371 liter. Naast de gebruikelijke opbergvakken kun je in de kleine Japanner ook onder de passagiersstoel – door de zitting omhoog te trekken – nog wat spullen kwijt. Ideaal voor vrouwen, die vaak ruimte tekort komen in de auto…

Casanova

Nissans kleinste is een echte vrouwenvriend.

Dan rest ons het antwoord op de vraag of de Micra mannen kan bekoren. Qua uiterlijk is het simpel: de kleine Japanner ziet er vrolijk uit, wij mannen willen een toch meer agressief kijkende auto. Op dat punt geven we Nissan gelijk dat de autofabrikant op hun website en in commercials de vrouw rondom de Micra centraal stelt.

Maar, het rijden is ons prima bevallen, plezierig zelfs, ondanks de wat matige prestaties. In de stad stuurt hij licht en draai je hem zonder veel moeite door smalle straatjes en over de vele rotondes. Ook op de snelweg staat de Micra zijn mannetje en kom je niet vermoeid uit de auto na een aantal uren onderweg te zijn. Verder heb je een veilig gevoel in de auto, ook niet onbelangrijk natuurlijk. Persoonlijk zouden wij de automaat laten voor wat die is en kiezen voor een handgeschakelde uitvoering, maar als je vaak in de stad of in de file rijdt, heeft zo’n automaat ook wel wat. En dan de 1.6, die met 110 pk wat feller is. We blijven tenslotte mannen..

Plus
+ Rijgedrag
+ Goed zicht rondom
+ Veiligheidsgevoel

Min
- Automaat laat motor veel toeren maken
- Ruimte achterin
- Saai interieur